بخش ۱۲۲

0 Golden Leaf

سفر کردم به هر شهری رسیدم چو شهر عشق من شهری ندیدم در جواب او بسی در مجمع خوانها رسیدم حریف پخته ای چون نان ندیدم مرا در سر هوای کله افتاد صباحی بوی گیپا چون شنیدم زشوق جوش بره شب به بازار لب سنبوسه ها را می گزیدم دگر عیش جهان بر من تمام است چو با دیگ حلیمابی آبی رسیدم حیات تازه ای یابم دگر بار به چنگ آید اگر لحم قدیدم دل بریان به حال زار من سوخت زآهی کز فراقش می کشیدم چو صوفی هستم امروز ه سرانداز سحر چو ن نغمه بریان شنیدم