ص

صوفی محمد هروی

251 şiir

0 Altın Yaprak

صوفی محمد هروی şiirleri

Arama yardımı

رخ تو آیت حسن و دهان دروست چو میم مثال خال تو و زلف همچو نقطه جیم در جواب او مرا به کاسه بغرا محبتی است قدیم…

نوش کن خواجه علی رغم صراحی شکنان باده تلخ به یاد لب شیرین دهنان در جواب او هوس قلیه کدو دارم و اندیشه نان…

ای سرشته غم و درد تو به آب و گل من سوخت در آتش هجران تو مسکین دل من در جواب او ای سرشته غم گیپا و کدک در دل من…

ای لب شیرین تو حلوای قند قامت رعنای تو سرو بلند در جواب او صحن برنجی که بود پر زقند…

ای ز رشک روی تو بر ماهتاب ماه من امشب برآ بر ماه تاب در جواب او دوش دیدم گرده نانی به خواب…

خدنگ غمزه و ابرو کمان به هم دارد اگر کشد من بیچاره را چه غم دارد در جواب او کسی که دیگ پر از گوشت سر به دم دارد…

عاشق و خسته و پریشانم چاره درد عاشقی نمی دانم در جواب او من سرگشته در پی نانم…

نانوشته مانده است در جواب او آن کس که خورد کاسه اوماج سیر داغ از وی عجب مدار تو آشفتگی دماغ…

کسی که دیده بود آن نگار را رقاص عجب مدار که گردد ز درد غصه خلاص در جواب او به صحن دیگ چو بغرای میده شد رقاص…

دل می رود ز دستم صاحبدلان خدا را دردا که راز پنهان خواهد شد آشکارا در جواب او امروز بی نواییم ای مطبخی خدا را…

باغ مرا چه حاجت سرو و صنوبرست شمشاد سایه پرور ما از که کمترست در جواب او از بوی قلیه باز مشامم معطرست…

دید چو اندر غم دل مضطرش خادمه این گفت و برفت از برش چون که شنید این سخن آن دلفگار قطع طمع دید ز رخسار یار…

مرا ز پیر خرابات نکته ای یادست بنوش باده که بنیاد عمر بر بادست در جواب او مرا ز پیر کلیچه نصیحتی یادست…

جان بی جمال جانان میل جنان ندارد آن کس که این ندارد حقا که جان ندارد در جواب او هر گرسنه که این دم در سفره نان ندارد…

صبا به تهنیت پیر می فروش آمد که موسم گل و نسرین و ناز و نوش آمد در جواب او چو دیگ قلیه برنجم سحر به جوش آمد…

15 / 251 gösteriliyor

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.