Sen Sevmiyordun
Ş Şükran Ay
0
Altın Yaprak
Kirpiklerime takılmış ağıt renkleri vardı
Gözlerimde çakan keşkelerle parlayan
Umudun şarkısını söylerdi ay ışığı
Öksüz ruhumun gecelerinde
Gözler suskun
Sözler suskun
Feri gitmiş yıldızların gölgesinde
Suskunluğu duymuyordun
Parmak uçlarımdan damıttığım
Yürek özüm vardı
Siyahın himayesine mahkum beyazın isyanı
Grileşmeye yüz tutmuş alın yazısı
İsyanlar içinde yaşanmışlığın
Aşk denilen diğer adında
Beklemeler yorgun
Umutlar yorgun
Tesellisi kalmamış gök mavilerin
Yorgunluğu görmüyordun
Gül kokulu yarınları düşleyen bakışlarımı
Her bir zerremde kurşun yemiş ahımı
Martıların intihar süslü naralarını
Süzülürken okyanuslarımın üstünden
Kıyıya vuran senli dalgalarımda
Kalpler vurgun
Ruhlar vurgun
Aşk vurgundu
Ayrılığın can özündeydik
Vurgunluğu anlamıyordun
Çünkü
Çünkü
Sen Sevmiyordun
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş