Son Durak

Âdemle havvadan gelir kan bağımız Ayrı bedenlerde yaşayan bir canız Değer mi kısa ömürde gönül yıkmaya Kolların sarmayı öğrensin sevgi sunmaya Kapat gözünü hatalara; görme, bilme Kalbinden yol ver af dilemeyi bilene Kin nefret bitirir teğet geçer hayatını, Yüreğin affı öğrensin barışla yaşamaya Bir selamdır gönüllere taht kurar Bir gülüştür kalpten kalbe yol yapar Samimi duygulardır cana can katar Küçülmeyi öğrensin ruhun büyük olmaya Hor görme kimseyi o da Allah kuludur Yazgısı kötüyse bu onun suçu mudur? Kıymet vermek en asil duygudur Baş eğmeyi öğrensin gururun saygın olmaya Sana bir adım gelene asla arkanı dönme Unutma sevilene gidilir hakir görme Kara toprağa girince inan herkes birdir İki metre kefen hepimizin götüreceğidir Kalbin sevgi nurlarıyla dolsun taşsın Aklın adaletten yana çağlasın aksın Merhametin başında taç gibi parlasın Ömrün son durağına alnının akıyla varasın