Böğürtlen Dikenleri

Bir rüzgar alıp götürüyorsa geleceği topraklardan, Ekinler boy vermeden kuruyorsa mevsim boyu, Ve sen, hâlâ…. Elleri bağlı duruyorsan. Ne Elif, Ne Mim, Ne de Sin, Ne desin can,ne desin! Dört mevsim, geceler uzunsa gündüzlerden. Ömürler, alaca karanlık noktalarda, Çocuksu tutkularla, eriyip bitiyorsa. Bir kapı ötesi, Bir duvar ötesi, bir ayrı dünya.. Bir ayrı dünya ki.. Gidilip, gelinmez yollarda yitiyorsa. Ve sen hâlâ... Gözleri buğulu bekliyorsan Ne desin can! Başak zamanla olgunlaşır, Zamanla çatlar tohum. Sen zamanı aşmayı bilmiyorsan.. Tozlu yollarda böğürtlen dikenleri, Ve sen hâlâ anlamsız susuyorsan. Ne Elif, Ne Mim, Ne de Sin.. Ne desin can, Ne desin?!