Kurtuluş Günlerinin Hikayesi
Ş Şükrü Güzel
0
Altın Yaprak
O günler değildi böyle bacım
Ufuklar duman dumandı.
Bir başka hali vardı ortalığın,
Kartallar süzülürdü tepelerden
Yerde insanlar fişek yakardı kıyasıya
Vurulan yer kan kokar,
Barut barut kokardı...
Sel gibi insanlar akardı cephelerden,
Yaşamak için ölmek,
Yaşatmak için ölmek yazılıydı alınlarında.
Nineler, bacılar, oğullar
Kağnı peşlerinde mermi taşırdı.
Cephe cephe
Bir millet vuruşurdu yedi düvele karşı;
Yedi düvele karşı duruşu yamandı.
Tarih yapan,
Devir açan bir eldi kabzadaki.
Namlular da coşmuştu
Alev kusardı siperlerden,
Siperler,duman duman tozardı.
Sakarya'da çözülen,
Dumlupınar'da bozulan,
İzmir yollarında ezilen düşmana
Mezardı bu yerler ..mezardı.
Bu günlerin öncesi bacım
Kandı, dumandı, yamandı amma
Göğüsler, göğüsler dolu imandı!
Kağnılar geçmişti bu yollardan.
Mermi yüklü,
Umut yüklü,
Yeni bir devir yüklü kağnılar.
Bu yollardan geçmişti ordular Akdeniz'e.
Ve..bu yollar
Bağlamıştı bizi birbirimize.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş