Ruhuma Geceler Yağıyor

ruhuma geceler yağıyor yağmur gibi ellerim buz kesmiş bir aptala dönmüş yalnızlığında gelir miydi ki diyor kapanan kapılar ardında birkaç damla yaş akıyor KanÇiçeği Yarim Haziran' a önce bir zirve kar kaplanıyor ardından yalan bir çığlık sonra bir çığ sarsıyor yüreğimi buz kesen oluyor yoksa ellerim mi şair fısıldadı sanki yine; -sıkıntılarım dağlar kadar cebimdeki misketler dağlar yürür müyüm derman serden mi gönül vermiş bir de almış sanmış niye bu kadar sersem mi adım adım yaşam demiştim hissetmek anlam demiştim sevince geceler gündüz demiştim baharım kış neden ihanet yakar kışın ortası sarı çöl ateşindeyim ruhuma geceler yağıyor yağmur gibi toprağı da özlettin zerrelere ayrılmaya hazır bir mevtâ gibi kapattım gözlerimi