Menzil

Giderken, ağzıma sürdüğün bir avuç hüzünle beslendim sensizliğe, bu kendini bilmez kentin kilitsiz kapıları ardında. Ve sessizliğinde büyüdüm senli yalnızlıklara. Her büyüyüşümde hayat hep bir akşam oluyordu düşlerimde ve yorgunluğunu vurmuştu ayrılık soluğuna. Adı konulmayan baharın çalkantılarındaydı avuntusuzluklarım. Acuze sancılar katıktı yangınlarıma. Titrek ellerimdeki sevdanın atışları yoktu artık. Bağdaş kurmuş beni bekleyen susuşlarım vardı avuçlarımda ve her susuşumda seni dilsiz ezberleyendim... Mücadelesi yitik ayrılık sahnesinin ağır çekilmiş figüranlarıydı sanki akreple yelkovan. Geçmek bilmeyen zamanın tiktaklarına kuruluydu bitmeyen sancılı bekleyişlerim. Deniz boyu uzanan yalnızlığıma yarendi asi suskunluklarım. Muharip bir gecede tatlı bir acıyla kanıyordu tüm yaralarım. Bulut arası firar eden mahcup ayın şavkı vuruyordu zulmeden karanlık geceme. şairin neşter vurulmuş kifayesi yitik satırlarının gölgesi volta atıyordu ayrılığın çatlayışını taşıyan yüzümde... kirpiklerime tutunamayan hayat, ayak diplerimde birikiyordu. sensizliğin kimsesizliği diz çökmüş kentin orta yerine. Giyotine yatırılmış bütün nedametlerimle yüzleşirken yitirdiğim tüm değerler bir cam yansımasından susuşuma nakşoluyordu. Boğazıma düğümleniyordu bu vuslatı olmayan naçar ayrılık. Ayrılığın bedelini ayrılarak ödemenin yasına bürünüyordu hasret ateşindeki üşüyen titrek yüreğim. Ayrılık limanındaki her gidiş, umudun tükenilmişliğine giden yolumun mesafesini bir adım daha uzatıyor ve her uzayış, atılan her adımda yalnızlığımı alışılmış hale getiriyordu yaşamımda... Söylemek bir gerçeklik ifade etmese de, cebime tıkıştırdığım bulutlarıma yükledim yağmur gözlerini. içime atıyorum yokluğunu. Vazgeçtiğim kadar vazgeçemediğimsin alışılmış yaşamımda. Yaşama attığım oltanın ucunda yoksun. Yörüngesi yitik cümleler gibi suskun hayatın masalında, beklentideki bütün bekleyişlerim. Hicran demlerindeki susuşlarım mahzeninde yıllanmaya mahkum. Çürüyen tahtalarına tutunduğum sensizliğin siyahına, denizimin mavisini serpiştiriyorum ve menzile bir mevzi kala tüm siyahları tam gözünden maviyle vuruyorum...