Sensiz Ben

Dağ doruğu sevdama sis çökmüş biliyormusun Ne güneş kalmış göğümde Ne ay,ne yıldız Önü ardı kör bir karanlıktır yollarım Vuslata çıkmaz hiçbir yol hikayem Başladığı yerde son bulmuş sevdalarım Sen diye ayrılığı bulmuş her yolun sonunda Ve her kavşakta kendi gözyaşlarıyla vurgun Bir ölümdür yaşadığım Beni adım adım tüketen sensizliğe sensizlik eklemede Senin gelmeyişlerin benim haykırışlarım Her günüm isyan her gecem zindan Hasretindir akan gözümden sebil çeşmeler misali Yanağımdan süzülüp Yastığımı ıslatan Yine sensiz bir gecenin koynundayım Gecem soğuk,gecem katran karası zindan Çakmak çakmak gözlerini arıyorum Yokluğunun kanattığı karanlığımda NERDESİN Düşlerime haciz koyan Yüreğim ölüme gebe Yokluğunun açtığı yara hançer hançer derine inmede Ve her darbe beni bitiren o soğuk sensizliğime sensizlik eklemede Kanıyorum sensiz sessiz Hara tutulmuş bahar dalı şimdi ömrüm Körpe çiçeklerimi alaz yemekte Duman duman cinayet tütmekte şimdi küllerim Gönlünün fermanı budur bilirim ''Sevdan gözlerimden murad almaya'' der Yüreğinin buyruğu kesin Savrulmalı şimdi küllerim hasret hasret kimliği belirsiz diyarlara Öyleki yanında aşkımda gayrı bir şey kalmaya yüreğinin ferman buyurmuş... gözlerin hançer çekmiş Üstüme üstüme gelip dururken Bakışınlarınla karşılamak varken ölümü ve almak varken azraili alaya Yakışırmı hiç Ecel eliyle ölmek DİYARLIYA