Kar Yağsın Karanlığıma
S Suzan Şan
0
Altın Yaprak
kanatlarını açtım bu defa
tüm pencerelerin
yok olduğum kentin uçurumlarına
yok olsun
genzime düğümlenen o ağır koku
yoksulluğun başıboşluğu
ve kestim tırnaklarımla
şah damarını karanlığın
ışık sızsın geceme
çarpsın günün taze nefesi
yerin ve göğün kudretine
hadi kar yağsın karanlığıma
bembeyaz ve soğuk
apak ellerimde bir damla umut olsun
sarsın kentimi soğuk aydınlık
üşüyeyim bu gece
bir avuç karın beyazında
yeter ki aksın bedenime
duvar dibinde titreyen dilberim
o vakit ısınır
tüm sokak köpeklerim.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş