شمارهٔ ۱۳۴
ط طبیب اصفهانی
0
Altın Yaprak
خفتن نتوان درین گلستان
از ناله شب نخفته مرغان
ای شب نه غم منی خدا را
تا چند نمی رسی به پایان
من مانده و همرهان روانه
من خفته و کاروان شتابان
هستم ز تو من به جان خریدار
دردی که نمی رسد به درمان
جویند و چه سود چون نیابند
روزی که شوم ز دیده پنهان
من گریه کنان نشسته غمگین
تو خنده زنان گذشته شادان
دردی دارم طبیب کآن را
نتوان گفت و نهفت نتوان
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş