شمارهٔ ۶۳
ط طبیب اصفهانی
0
Altın Yaprak
جدا از روی تو چشمم چو خون فشان گردد
ز خون دل مژه ام شاخ ارغوان گردد
گرفته ام به غمش الفتی و می ترسم
خدا نکرده به من یار مهربان گردد
ز شادمانی وصل تواش نصیب مباد
دل فگار اگر بی تو شادمان گردد
قفس شکسته و از هم گسسته دام کسی
ز آشیان به چه امید سرگران گردد
مباش غافل از افتادگی جاده طبیب
ز خاکساری خود خضر کاروان گردد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş