Irmaksız

ağlayan bir gök asmıştın kirpiklerine saçlarına dolamış bulutları... yıldızlar düşürmekteydin gönül aynama ve ben ırmağı buharlaşmış bir vadiye benziyordum sesine tutunmak için turnalar salmam gerekiyordu göğüne kanatları ıslaktı turnalarımın katarım yolda kaldı ve ben yağmurdan sonra uçmayı unutan acemi kelebeklere benziyordum içimdeki sevda ülkesinin başkentindesin sarayın ruhumdur ve tahtındır yüreğim... dışımdaki ülkenin başkentinde fil dişi kuleli sarayına yaklaştırmadı yüreğimi korkularım ki ben zavallı bir fukarayım vuslat dilenirim kaldırımlarda