Öteden Sitem

Bir gün Bu dünyadan göçtüğümde dostlarım Biliyorum Ardımdan yas tutmayacak çiçekler Beni aramayacak kapımın eşiğinde Mahmur gözleriyle doğan yeni gün Yıldızlar gecelere küsmeyecek şüphesiz Biliyorum Yokluğumda varlığım gibi Değiştirmeyecek dünyayı Ben yepyeni bir dünyanın eşiğinde Sonsuzluğu kucaklarken doyumsuz Belki bedenim yadırgayacak yeni yurdunu Gözlerim zorlanacak alışırken karanlığa Birazcık sıkacak yüreğimi Musallada başlayan yalnızlık Artık Kuşların nağmelerinde Çiçeklerin renginde Yorgun başların dinlendiği gurupta Ümitlerin bilendiği şafakta Ve çılgınca yaşanan kaçak sevdalarda Ben olmayacağım Artık yağmur ıslatmayacak saçımı Ağaçlar gölgesini dökmeyecek üstüme Rüzgarın serin sesi okşamayacak kulaklarımı Ama biliyorum ki Dünya bensiz de güzel olacak Bensiz de yaşanacak hayat Biliyorum Üç gün sonra yasını Bozacak sevdiklerim Evim evdeşim çocuklarım Kardeşlerim ve tanıdıklarım Bensiz bir dünya kuracaklar yeniden Biliyorum Ölmek yok olmak değil dostlarım Ve sizler de bilin ki Gönüllerdeki yerim boşalırsa erkenden Düşlerinden kovarsa beni tüm sevdiklerim Unutulursa adım Ardımdan ağıt yakmaz ise dostlarım Ve artık hiç kimse özlemezse sesimi Ki yılda bir kez olsun Mezarıma gelmez ise dostlarım İşte ancak o zaman Öldüğüme yanarım