Sessizliğin Sesi

Vuslat ezgisinin sustuğu şölen Yetim sevdaların yasıdır ölüm Yitik menzillerin ardınca gelen Sılanın yoluna pusudur ölüm Gölgem ile yarıştığım yollarda Karanlığa karıştığım yollarda Sevdan ile barıştığım yollarda Yorgun bedenimin süsüdür ölüm Umutları gölgeleyen korkudur Yürekleri dinlendiren uykudur Sevdaları taçlandıran tutkudur Külsüz alevlerde ısıdır ölüm Geceyi gündüze ekler yüreğim Güzden sonra bahar bekler yüreğim Gayri düzde bile tekler yüreğim Ömrümün en kısık sesidir ölüm Uzakları düş yurduna getirir Yakınları kaf dağına götürür Bir yudumu kargaşayı bitirir Huzur şerbetinin tasıdır ölüm Can mı gönül bu korkunun nedeni Hangi engel durdurur ki gideni Aşk ordusu kuşatınca bedeni Artık son seferin kösüdür ölüm