Son Menzil
T Talat Ülker
0
Altın Yaprak
Gözlerin sorguya çeker uykumu
Dizginsiz atlara biner bu gönül
Simsiyah gölgeler sarar ufkumu
Kaçıp karanlığa siner bu gönül
Canı avutmaya bir selam yeter
Kim demiş ayrılık ölümden beter
Seni hatırlarım yalnızlık biter
Aklın kuşkusunu yener bu gönül
Vuslat koca bir çağ sığar geceme
Gül yüzün gün gibi doğar geceme
Sevdan ışık olup yağar geceme
Hasret ateşinde yanar bu gönül
Yatağım küçülür yorgan kısalır
Beden son menzile doğru yol alır
Aklın soruları cevapsız kalır
Nihayet susmayı dener bu gönül
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş