Veda

Gök bir kilim gibi serilir yere Geceyi sırtına yükler bu gönül Ki düşleri bölüp kendine göre Eski sevdalara ekler bu gönül Kar olup yoluna yağarken sevdan Düşer izlerine damla damla kan Bakışın gardiyan gözlerin zindan Azatlık gününü bekler bu gönül Alır sevdaları düş diyar diyar Büyür yalnızlığı geceler kadar Çevirme yüzünü ey gül yüzlü yar Kanını zülfünde aklar bu gönül Yıllar götürdüğün getirmez madem Beklemek boşuna yolları bu dem Ölüm bize uzak değil bir tanem Tövbesini sona saklar bu gönül