Patrona

sakallarım saklanmaz olunca yüzümde büyüdüğümü anladım!!! oysa daha bir avuç dolusu misketim vardı,, eskitemediğim!! bir gün sızlana sızlana kocaman şehirler geçmeye başladım. onlar büyüdükçe, ben biraz daha ufaldım,, yeni insanlar,insancıklar.. koca koca binalar tanıdım.. çocukken oyun arkadaşlarım vardı şimdi yine var ancak oyunlar farklı,, çocukken silahlarlardan su damlardı şimdi ise kan,, 'insanlar çok kötü olmaya başladı be patron'' ve yaşlanıyorum,, hep bi telaş yüreğimde bi yerlere geç kalmış olmaktan korkuyorum. soğuğu,sıcağı ve yalnızlığı hiç bilmediğim kadar yakınımda hissediyorum,, pencerelerim acık oysa ki ben kapalıyım hayata,, bütün yanlızlığı anlatan siirler beni terkedilişlere şahit olmuş bakışlar ise kaybettiklerimi anımsatırlar simdi!!! beni geceye hapseden tek gerçek bir hayat dolusu çamur eğer saplanıp kalırsam halim nice olur!!!!