Günbatımı

Ciğerlerimde Chicago'nun kara endüstri tozları hâlâ, yolun sonuna doğru otobüsün dinç bir mart sonu buğulu penceresinde kırmızı kanaryalar gördüm; ufukta oynaşarak yitiyorlardı. Dudaklarında ilkyaz tohumlarıyla delikanlı bir yel. Yorulan kanatlar, durulan gökyüzü. bu günbatımında bir İstanbul eksikti. ne demek istanbul eksik olur mu öyle şey olur mu siz söyleyin serseri yağmurlar zehir yağmurları umut açları ikiyüzlü topraklar siz söyleyin biç eksik olsun olur mu İstanbul gitmeli gidip getirmeli gidip görmeli işitmeli dokunmalı tatmalı koklamalı duymamalı gidip sarmalı uzanan dost kollar ve minareleri ve yoksul tepeleri boğaza karşı ayılıp bağıra bağıra ağlamalıyım gözaltlarımda Chicago'nun korkak intihar rengi. gitmek istiyorum. anamın bereketli ellerinden öpmek istiyorum. ilkyaz Sheboygarı'a nazlandı bu yıl; Hasret beni bağlamadı hiç bu kadar.