شمارهٔ ۳۵۰
ط طغرای مشهدی
0
Altın Yaprak
زخم ما چون زخم سوسن گشت سرتاسر کبود
بس که هردم پشت پا بر روی مرهم می زند
چون ز شوق روی جانان طفل اشک آید به رقص
مردم چشمم ز مژگان دست برهم می زند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş