شمارهٔ ۳۷۳
ط طغرای مشهدی
0
Altın Yaprak
نمی استد به زور صبر اشک غربت آلودم
مگر پیش ره این آب را خاک وطن گیرد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş