شمارهٔ ۴۷۱
ط طغرای مشهدی
0
Altın Yaprak
بس که دارم از تغابن در دل محزون تأسف
می دود بی اختیارم بر لب پر خون تأسف
در کنار خوان قسمت نیستم بی رزق و روزی
خورده ام زین پیش حسرت می خورم اکنون تاسف
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş