شمارهٔ ۴۹۵

ط طغرای مشهدی
0 Altın Yaprak
بس که از سنگینی جان کنده پای خودیم عمرها چون آسیا گشتیم و در جای خودیم چون بط می می دویم از بهر کام دیگران عشرت افروز حریفان محنت افزای خودیم هر طرف صد داغ حسرت بر تن ما ریخته اشک ریزان همچو طاووس از تماشای خودیم

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.