شمارهٔ ۵۵۷
ط طغرای مشهدی
0
Altın Yaprak
من و آن گوشه وحدت که ز بینایی دل
چون نشینم به تماشای جهان برخیزم
بجز این نیست میان من و اسکندر فرق
کو پی آب رود من پی نان برخیزم
رشک آن حسن بهاری چو شود آفت باغ
موسم گل به تماشای خزان برخیزم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş