شمارهٔ ۵۹۰
ط طغرای مشهدی
0
Altın Yaprak
می رود بر باد خاکم از لگدکوب ستم
چون زمین افتاده ام در زیر پای آسمان
حیرتی دارد دلم کآخر چه سان گنجیده است
وسعت آباد ستم در تنگنای آسمان
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş