شمارهٔ ۶۷۲
ط طغرای مشهدی
0
Altın Yaprak
شمع است مرا حجت این حرف که بی جرم
سر می رود از پای فشردن به غریبی
سرگشتگی آرد چو وطن جای گریز است
بیجا ندود سنگ فلاخن به غریبی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş