شمارهٔ ۸۰
ط طغرای مشهدی
0
Altın Yaprak
همچون سبوی خالی پر سازم از هوایش
در بزم او چو از دل بیرون کنم هوس را
تا کی نهان بماند سرمستی امکزین می
نکهت کند خبردار صدکوچه ره عسس را
آن عندلیب مستم کز سرزمین خواهش
می آورم به دامت بر دوش خود قفس را
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş