شمارهٔ ۱۰۵

ندانم ساغر عشرت کرا سرشار می گردد که امشب چشم ساقی چون قدح بیدار می گردد رگ دست مریض عشق دارد شوخی دیگر فلاطون از خمار نبض او بیمار می گردد بلندی های سرو از پستی اقبال قمری شد نباشد آه بلبل در چمن گل خوار می گردد خیال طره لیلی بود زنجیر پای او اگر مجنون ما در کوچه و بازار می گردد به هر محفل که شمع عارض او پرتوافکن شد چو من پروانه بر گرد سرش بسیار می گردد اگر از مشکلات زلف او نحوی کنی روشن خفای درس الفت معنی تکرار می گردد کشاید هر که بر رویش دری از خانه حیرت ولی نقش وجودش صورت دیوار می گردد به دست اهرمن چون شانه گر آید سر مویی سواد کفر زلفش حلقه زنار می گردد شدم پروانه این مصرع بیدل ازآن طغرل چو شمع از عضو عضوم آگهی سرشار می گردد