شمارهٔ ۲۴۲ - حبیبجان
ط طغرل احراری
0
Altın Yaprak
حجاب از رخ فکن دلبر که زارم
مرا مگذار اندر انتظارم
بگیر از روی ماهت برقع ناز
که دور از نور رخسارت به نارم
یکی سرگشته ام در دشت عشقت
ز تیر یک نگاهت دل فگارم
چنارآسا فروزم آتش از دل
ز سوز محنت و اندوه یارم
به جای شهد نوشم زهر غم را
میان اهل عالم خوار و زارم
الا ای شوخ بی پروا نگاهی
به سوی من نما امیدوارم
ندانم باعث جبر و جفایت
به طغرل چیست ای زیبانگارم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş