شمارهٔ ۴۱

اگر اینست با خوبان عالم آشنایی ها توان کردن چو نی فریاد از دست جدایی ها نآمد زورق من در کنار ساحل وصلش به بحر عشق هر چندی که کردم ناخدایی ها توان دریافت از مضمون من کوتاهی فکرم که نخلش را مثل کردم به شمشاد از رسایی ها به روی خویش تا کردی دچار آیینه حیرانم که جوهر را نمی زیبد جلا از خودنمایی ها وفا چون عمر من ای بی وفا هرگز نمی سازی مگر از عمر آموزی تو رسم بی وفایی ها به خاک آرم به زور پنجه گفتار اغیارت اگر در عشق تو با من کند زورآزمایی ها بحمدالله که با دیر محبت مرشدم طغرل به می آلوده کردم پیرهن از پارسایی ها