Sessiz Çığlıklarım...

Neye alışılıyor hemen anlamadım? ___İnsan insana - Çoğunlukla böyle olmaz biliyorsun ___ Aradaki bağ önemli _ Bağı tutmak gibi __ Bağlanmak gibi - Varlığını hissettirmek gibi __ Hisleri gerçek kılmak gibi Çekmece çekmece içinde Yanıklar kırıklar kir pas Vurulmuşluğun yankısı Sesiz çığlık El yanar dokunamazsın Can çeker kanamazsın Kana kana bul beni Sar beni Al beni __Sessiz çığlık gibi? _Uzanıp yakalamak son an da __ Çırpınırken mi? _ Garip bir düşüşün sonunda __ Düş düşüyorken belki de _ Düşen gözkapaklarıysa evet __ Kirpiklerin arasında sıkışmış iki damla _ Bir parmak ucunda Dokundukça zamana hasret yanık tütün kokusu doluşuyor damarlarıma Yaşanmışlıkları alıp koynuma gidesim var nereye deme ben de bilmiyorum Sadece... Kaçmalıyım hatta koşmalı belki de uçmalı kanatlanıp sonsuz vadilerin Kollarında konaklamalı ne yar kokmalı ne sancı duymalı ne de yel almalı Saçlarımdaki acı tanelerini __ Ya donarsa _ Dokunur işte o zaman __ Donuyorum belki de _ Uzaklaştıkça güneşten üşür insan __ Güneş çok uzakta _ Uzat elini dokun _ Parmağının ucunda __ Dokunsam kaçacak gibi __ Ellerim yumuk _ Okşa elinin tersiyle Korkutuyor zaman beni yakamdan tutmuş sensizliğin eli gittin gideceksin gibi... Kollarım fersiz dudaklarımda sana dair sözler yer gök boynuma dolanmış gitme diyen titrek ses.. ses... sessiz çığlık... Ha desem akıp gideceğim bir yanımda kollarını açmış ölüm diğer yanımda dizleri kapaklanmış düşlerim ha desem ha desem gideceğim... Seni öyle özledim ki sessizce düşüyorum ölümüne... Geliyorum bekle!