Gökyüzü Aşıklarının Düellosu

Ay; Güneş'e dedi ki; -Omuzumda milyonlarca yıldız dedemden kalma... -Bu benim ne kadar asil olduğumu gösterir. -Ya sen kimsin? Güneş; gülümsedi Ay'a; -Alnımdaki ter yağmurdur. -Arkamda bir ordu olmasa da, bir orduya bedelim. -Gün gelir bir bir düşer yıldızların, bense yağmaya devam ederim. Ay; susacak gibi değil. -Dedi; ben milyonları aydınlatırım Güneş; -Sen aydınlatırsın. -Ben hem aydınlatır, hemde yakarım -Düşün! ... Bir gözümü kapattığımda ne kadar karanlıkta kaldığını -Gölgene bile vurmuyor ışığın Ay; -Sen kim? Aşk kim? Benim gibi sevemezsin -Düşün ve gör sevdiğim uğruna ne hallere düştüğümü Güneş; -Sen sevdadan bahsediyorsun. -Hiç gördün mü bensiz Bulut'un halini? -O benim yıllar yılı ayrı düştüğüm sevdiğim -Ve o yüzden yağmur göz yaşım değil alnıma yazılmış terim benim... Ay; -Uzun bir süre susar... Ve der ki Güneş'e... -Elimden bir gün kayıp gidecek yıldızlarım yerine senin gibi -alnıma yazılan sevdiğim olsaydı da sonsuza dek ayrı kalsaydım Güneş üzülür Ay'ın haline... -Keşke bende senin gibi karanlıkta kalsaydım da, -Bir gün olsun Bulut'un yüzünü güldürebilseydim.