İstanbul Ağlıyor Yalnızlığına

T Tülay Sustam Tülay Sustam
0 Altın Yaprak
önemi yok seni ne zaman, nerede bıraktığımın yetim bir çocuk gibi peşimden ağlarsın yine de dayanamam kirpiğinin ıslanmasına koyarım seni ciğerimin içine en fazla üç gün yanar gözlerinin ışığı gün gelir yine, suya dokunan köpük gibi kayıp gidersin parmaklarımın arasından kaç gecedir yedi tepeli şehrin gece üç-beş nöbetlerindeyim her gece, aynı saatte... bir siren sesi böler uykularımı yalnızlığımın kıyılarına çoğul yokluğun yanaşır sayende çift tarifeli yaşıyorum acılarımı kalabalık bir şehirde gölgemle köşe kapmaca oynuyorum

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.