R..t..s...

omuz hizanın daha yukarısında bir yerdeydim kollarını sonuna kadar açtığında diline düşerdim her yerde olmanın hiçliği sinmişken üzerime bana baktığında kimsesizliğim çoğalırdı ne kadar serçe parmak varsa bir ucu bana dokunurdu bilmedin bir sana vurulduğumu ne zaman yansam işaret parmağımla seni hiç göstermedim iyi veya kötü kuru bir dalı paylaştık seninle yeşilin boldu, toprağın az onca varlık içinde elimizde sadece göklere çekilen bir sevgimiz vardı ölümsüzdü bir anı bile yere düşmedi sen bana koca bir yalnızlık bıraktın ben sana kırık bir şiir