Senden Önce Senden Sonra

Ben ki hikayesi olmayan bir kahraman Kaç zamandır düşmüşüm yollara Küçük bir aydınlık aradığım, arayışlarım hep boşuna Hep çıkmazlar da yollarım Her zaman boşluğa bakıyor gözlerim Başrolde çaresizliğim ve karamsarlığım Her şey kayboluyor içimde ki boşlukta Kurtulmak istedikçe daha çok batıyorum Ne ben kurtulabiliyorum bu bataklıktan Ne de bataklık benden... Ellerimin dokunduğu her gül soluyor sanki Çocukluğum da en büyük korkum karanlıktı Şimdi en iyi dostum sanki Karanlık da kendi aydınlığımı görüyorum Gökyüzünde bir yıldız belledim kendime Aslında kaç kişinin yıldızıdır o bilinmez Kaç kişinin umudu, kaç kişinin mutluluğu Yalnızlık; nasıl kokar bilir misin? Anlatılmaz değişik bir tadı vardır Boğazına bir kılçık gibi batar Onu çıkarıp atmak zordur Özlemek de bir şeylerin yitimi gibidir Burnunda sürekli tüter özlediğin şey Hasret; içimde ki yangının kokusu Bütün limanlara binlerce mil uzaklıkta Hiçbir limana yanaşamamak ne demektir bilir misin? Yüzmeyi bildiğin halde boğulmak zor gelir insana Bir kurtuluş yolu ararken kendine Hiçbir yardım elinin uzanmaması ne acıdır Bağırırsın, çağırırsın sesini ancak sen duyabilirsin Çığlıklarına cevap gelmez Kaybolup gidersin denizin derinliklerinde İçinde bulunduğun kavga yalnızca senin kavgandır Hayatım da pembelikten yana hiçbir şey nasibini almamış Her yanım ayrı ayrı karanlıklar içinde Balık misali fabrika artıkları ile yok ediliyorum Çiçek misali dalımdam acımasızca koparılıyorum Yüreğim pörsümüş, umudum tükenmiş Hayattan kopmuş iken sen çıktın karşıma Karanlığım, aydınlığınla kayboldu Bir güneş gibi doğdun penceremden odama Odamın her köşesi ışıl ışıl rengarenk şimdi Sesin kulaklarımda ölümsüz şarkı melodisi Gözlerin varlığımın yegâne tesellisi Gülüşün yaşama sevincim anlıyor musun? Seninle, ben yeniden doğdum her doğan yeni gün gibi Kazandığım hiçbir zafer; Seni kazanmam kadar mutluluk getirmedi bana Zaferlerin en büyüğü de seni kazanmak olsa gerek Solmuş bir gülün bile ayrı bir güzelliği olduğunu düşünüyorum Emin adımlarla geleceğe doğru ilerliyorum Zaman zaman polyanacılık oynuyorum İlk adımlarım sanki bunlar İlk defa koşuyorum, ilk defa gülüyorum sanki Sen hayatımda bir dönüm noktası oldun anlıyor musun? Bir eserin olarak dimdik ayakta duruyorum Hep benimle kal, hep yanımda ol istiyorum Varlığınla birçok engeli aştım Sana hayatımın her döneminde ihtiyacım var Yüreğimdeki seni anlatmak zor geliyor bana Kavgamı sevdiğim gibi seviyorum seni (İstanbul, 08.05.1998)