Ve Sevda

Nuruyla ay düşer geceden yüreğime Vurur da damgasını sineme; Üşür sensizlik... Dudakları lanetleyen sözlerin sus'udur böylesine ağlatan İstanbul'u.. Menfaat haykırışlarınla Soluksuz müjdelerimin boğaza düğümlenmesi gibi Yada mesela; Çile yorgunluğunun boyaması gözlerimi Biz kaybettik sevgili... Kazanan sevda misali... Nefessizliğim azap caddelerinde Nefret kokan bir Üsküdar yürüyüşüdür şimdi Gözbebeklerim; Düşlere kilit vuran bir acı efsanesi Sır dolu sitemleri ateşlere atan bir yıldızın sesi düşlerim Anladım içimizdeki bebeklerin ölmede olduğunu Gün be gün Biz kaybettik Sevgili Kazanan sevda misali Yağmurların gözlerimi ıslattığı gecelerde Çocuksu küskünlüklerimiz olurdu önceleri Sırılsıklam koşardım dayanılmazlıkların kapıma dayandığı an kollarına Kollarını açardın delicesine Öylece dururduk saatlerce Sükut koşardı nefesimizde Dudaklarında doğan tüm soruları bırakarak gökyüzüne Başımı göğsüne dayar; "benimsin" derdin.... Sus işte,benimlesin... Emsalsiz bir güvenin kucağına atardım kendimi Sabahlara kadar bizimdi gece... Neler olmuş bize böyle... Merhametsiz bir vebalin yükünü Almaya çalıştım omuzlarından sessizce... Son gidişimdi bu çığlık çığlığa sevgiye... Son dağılmışlığım belki de.... Çehremdeki pırlanta tebessümleri atarak Gün batımlarını gösterdin dudaklarındaki... Sen asaletin gizi değilmişsin Hiç olmamışsın belki de Yanılmışlığım kendime... Biz kaybettik sevgili... Kazanan sevda misali... Lacivert bir boşluğa bırakarak gözlerini Kuşlara veriyorum hüzünlerimi... Yorulmuşluğum yalancı kışlardan mı sandın? Beni bitiren,sensizlikti.. Elbet bu kar da eriyecekti! Sevda bizi hep güçlü görmeliydi... Gör(e) medi... Nuruyla ay düşer,geceden yüreğime... Bakışlarımızın satılmışlığını anlatır rüzgarlar Yavaş yavaş kayboluruz kor alemlerde... Bir omuzda can verir sabaha karşı yüreğim Haykıramaz,sesi kısılır sevgimin Yıkılmaz sanılan şehir ağlar bir aşkın yalnızlığına Saçlarımın öksüzlüğüne ağıt yakar gökler Dudaklarım sus emrinde... Ciğeri yanar sevdanın Ondandı İstanbul semalarında dün izlediğin kızıllık işte! İki yokluk birleşir de dost ellerinde Çaresizliğine batar Kız kulesi... Ölümüne senin kalacağımı bilmesine rağmen İstanbul yanar acısına aşkın... Biz kaybettik sevgili.. Kazanan sevda misali...