Gitmeye Hakkın Yok

Gidiyor musun Damarımda süzülen kanı emercesine... Gidiyorsun demek Başımı ezip geçercesine Gidiyorsun ha! Dört duvar arasında erirken damla damla Bölündüm her aldığım nefesle Milyonlarca atoma... Düşündükçe Üzüldükçe Üşüdükçe battın aklıma Saplandın bir bıçak olup Tüm hayatıma... Sevda dedim adına Ölüm müydü bu yoksa? Kaç gece İntihar merdivenlerinden yürüdüm ölüme Hüzün yüreğimde Deniz süngeri gibi büyüdüğünde... Kaç gece çığlık çığlığa bağırdım durdum Hasretin beynime pusular kurduğunda! İçimdeki hüzünle boğuştum sayfa sayfa Kurşuna beynime giden yolu gösterdim Tuttum ayrılığı kana yatırdım Kaçtım... Kaçtım... Ben sustum işte Bıçak kemiğe dayandığında Hayalin volta atıp durdu Parmak ucumda... Taşırırcasına yüreğimin engin sularını ağladım Yanaklarıma bir damla gözyaşı düşürmeden... Ben durdum, Bir deniz misali fırtınayla kudurdum Bir hayalim vardı Çektin onu da vurdun Ben sustum... Liğme liğme bölünür oldum her gece Bir bıçak olup sen Yüreğime girince... Ben senin derdinden mi ölecektim be Sen mi vuracaktın beni Bu zindan gecelerde? Bir illet olup kan mı kusturacaktın? Üzerime sıçrayan hüzünle Hangi pazarda satılacaktım? Hangi gönüle baş koyup Hangi omuza yaslanacaktım? Yüzüstü bıraktın da ben Ben hesabımı kimlerden soracaktım? Kalmaya mecbur olmadığın gibi Gitmeye de hakkın yok! Denizleri yüreğime akıtırcasına Bir şimşek gibi beynimi patlatırcasına Gitmeye hakkın yok Gitmeye hakkın yok!