Mülteci Yüreğim

Diyarı muhabbetten kovuldu yüreğim Gül kokan bahçelerden ayrı düştüm Hasret dallarında bülbül oldum duyuramadım sesimi Şimdi sensiz hangi nebatat da meyve olayım Lal olmuş dillere mahkum ettin kalemimi Gözlerindeki manadan sürüldü heveslerim Dilek ağaçlarına bağladığım tüm umutlarım kırıldı Şimdi sensiz hangi şiirde mısra olayım Sürdüğün diyarlarda hep mülteci kalıyor yüreğim Geceleri kanım çekiliyor gündüzleri kırbaç yiyor bedenim Namımı sonbahar koymuştun bir vakit yarim Şimdi sensiz hangi yılın mevsimi olayım