Sebepsiz Fırtına

Geçer gider, Azgın sulara dalından kuruyup düşmüş Bir yaprak misali bu kara günler de bilirim Bir filmden hatırladığım gibi Baharın her zaman geleceğini Günün her daim doğacağını bildiğim gibi Bunu da biliyorum Bilmesine biliyorum da Dost diye eteklerine tüm taşlarımı döktüğüm Yüreğim eziliyor anlatamıyorum Ben daha yeni fidan olmaya çalışırken Yapraklarımın kurumasını hazmedemiyorum Aşk denilen bu verimli topraklara ne zor düştüm Bilirsin sen ey çınar ağacı Ne fırtınalarda boynum büküldü Yapraklarım koptu Dallarım kırıldı bilirsin sen Ama gel gör ki mevsim bahar Çiçek açacakken yapraklarımın solması neden