Susuyorum

ve düştü ellerimden yüreğim, gözün aydın ey kara düşlerim! aydınlık gecelerimin tek parlayan yıldızı da gidiyor bakın sayenizde... bazen susuyorum ve artık körebe de oynamayacağım bana geri verin yaşatmadığınız çocukluğumu veya hiç olmayan bisikletimi! en azından bana hak verin, sizlere küsmeme zaten geceler de karanlık artık, hava erken karardı ömrümde. ben hiç istemedim o yıldızın sönmesini ama sizler, kara düşlerim, ömrümün en ağır yükleri, hep siz istediniz. paylaşamadınız bir damla mutluluğumu veya kıskandınız aydınlıktan ömrümü! şimdi yalnızım ve sizinim, hadi gelin üstüme, ben, yenildim sizlere! ...