Acelem Var

Bir el uzatımı mesafeye koyamadım yüreğimi Acelem var İnce kumlarda ayak izleri bırakamadım Sildi saçlarına benzeyen dalgalar Bir gölge bulamadım içimi serinleten Karanlık sığınakların tozlu kokusu seslenir oldu Yakmak için acelem var Yanmak için acelem var. Her ışığı dolunay sandım pervaneler gibi Şekilsiz hecelere mahkûm oldum Gökyüzünün toprağa kavuştuğu yeri aradım Bulamadım, bulamadım acelem var Akşam rüzgârları ılık ılık saçlarını tarasaydı Yüzünde gezinseydi tülden parmaklar Görmek için acelem var Görünmek için acelem var. Çaresizliğimle geldim kapına Aç artık aç, aç, acelem var En kalın perdelerin ardına gizlenmişsin Bir aralık bulup uzat elini Çekip çıkar beynimdeki tozlu yollardan Isıtmak için acelem var Isınmak için acelem var. Saniyelerin kuyruğuna bağlı meçhuller Bir büyüyüp bir küçülen kararsız saatler Dörtnala giden geceler, gündüzler Sen hâlâ bekliyorsun, bekleniyorsun Aldanma "Zaman çok! " dese de çocuklar Sen de ben gibisin Gel artık, gel Acelem var Acelen var.