Ayrılık Rüzgârı

Rüzgârlar eserdi ya üfül üfül, Adına ayrılık dediler, Bir zavallı gönlüm vardı sana tutkun, Sarartıp her yanından, acımadan Bir rüzgârla götürdüler. Hayallerim vardı, hep yeşil... Unuttum artık mutlu rüyaları, En güneşli zamanı Aşkımın sonu olmamalıydı, Esmemeliydi bu bahar ayrılık rüzgârı. Yeniden sevmiştim, Yeni tatmıştım doyumsuzlukları, Ardından bırakarak hatıraları Kasıp kavurmamalıydı gönlümü, Esmemeliydi bu bahar ayrılık rüzgârı. Gelişi gözlerimin yıldızlarıydı, Bütün beklentilerde tek o vardı, Yeni açmıştı çiçekler, Balını bile tadamadan Esmemeliydi bu bahar ayrılık rüzgârı. Kendi hücresinde kendine mahkûm bir kalp, Bulmuştu aradığını, Yine başladı başa dönüş, Hatıralar yaşanmalıydı, yazılmamalıydı Esmemeliydi bu bahar ayrılık rüzgârı. Rüzgarlar eserdi ya üfül üfül, Adına ayrılık dediler... Bir zavallı gönlüm vardı sana tutkun, Sarartıp her yanından acımadan, İşte, işte bu rüzgârla götürdüler.