Bir Sevdanın Ölümü

Gülüşüne vurulsa da adam Bir rüyaydı gördüğü Hayaller taşımıştı onu buralara Damlalarla gelmişti Yalnızlığıydı döktüğü. Mevsimler gözlerinde coşsa da Tutulamayacak ellerin hikâyesiydi bu Ancak kelimelere sığınmış bir mutluluk Bir avunma okyanusların yakalanışı Bir tatlı teselliydi bu. Gülüşü en güzel manzara olabilirdi Kurumamış bir tabloda Bir darbede beyaza boyandı her yan Bukalemun hayaller kaldı Yapraksız ağaçlarda. Rüyalar bitmiştir Gelen geldiği gibi gitmiştir Lavlar coşmuş, denizler kabarmıştır Yanardağlar, sakinleşmiş Kendi sıcaklığında erimiştir. Yalnızlık horoz sesleriyle başlar Bitmeyen hayaller toprağa gömülmüştür Bir sevda yeşermeden Her gece gibi İşte bu gece de ölmüştür.