Bir Şehir Masalı

ı- gece kara ay yalnız kırgın bir aşk hikayesi bakışlar bozkır ıssız yüzlerde zamanın izi düşlerimin söndüğü saçlarının zindan gecesi taşırım uçurum yüzünü gözlerinde hasret sisi ilk bakışındaydı ayrılık dallarına gözyaşı yürüdü ağır ağır bir ölüm aşkla birlikte büyüdü deli solur güz kederi düş düştü-umut vuruldu düşlerin külden evleri yerle bir oldu savruldu gülün ölümü bülbülün yarası rüzgarların söylediği camlara yazdığı yağmurların ah söze dökülmez bizimkisi hüsranın şarkısı hicran arar gülüşünü ölünceye dek içimdeki viranede uçan kelebek kanadı kan mavisi içimde güller yansın gittiğin yolları yık şivan düşsün şarkıların yakamozuna dokunduğun çiçekler açmasın artık sürsün bu güz senfonisi neresinde kanarsa kanasın bu şehrin aşkımızın yara izi sulara düşerdi suretlerimiz gümüşselvilerdik dalgalarda gecelere yıldız yağardı bakışların yalnızlıkları insan kılardık aşkla anıların bulutlarında dolaşır kalan her adımı cehennem bu şehirde bu derdi çeker mi giden ayrılık kalbin bileyisi kanatır her solukta yeniden şimdi anımsamaz bizi bu lanet şehir eskisi -ıı- yankılanır kalbin kıvrımlarında hicran bir sevdanın çığlıkları gencecik ölmeye benzer yüreğin yarım kalmış coşkuları kapaklanır ansızın uçurumlardan gülüşün gül atlıları ipeği bin parçaya yırtılır uykuları aşılmaz gecenin dağları uzun yol otobüslerinde başlar yağmurlara gelip -yağmurlara giden buğulu camlarında silinmez bir iz dudaklarından kalmış olmalı bu caddeler bu sokaklar bu rüzgar savurur hazan yapraklarımızı ama bu bir şehir masalı bu sensiz çöl ıssızlarda o varılmaz uzaklarda yaprağa döndüğüm rüzgarda acım yarama ilaç olsun umudun al bir bulut dağlarda yırtılmış yakılmış şarkılarda geceyi boğan bu efkarda yar yaran kalbime taç olsun