Güneşin Gözyaşları

Bütün gece tutuşur Hasretime dayanamaz sabahları Hep gül yapraklarına düşer Kızıllıkları arasında Güneşin gözyaşları. Gece benim gibidir Hasretimle yanar, kavrulur, kararır Kavuşamayınca sevdama Kendi karanlığında kaybolup Zifiri bir hal alır. Sensizliğin şeklindedir bulutlar Gönlüme benzer, şekilsiz Bazen hüznünden bozarır Bazen şimşekler çakar Gözlerindeki gibi eşsiz. Nehirleri bilir misin Hep beni kavuşturmaktır istediği Nice yokuşları aşar, barajlardan geçer Rakkaseler gibi kıvrılır, dönesin diye En güzel danslarıdır gösterdiği. Ağaçlar süslenir yapraklarla Çiçeklerle seni çağırır Gül bahçesine yolun düşerse bir gün, dinle Bütün bülbüller, dönesin diye Senin adını haykırır. Anlamsız bir gidişti Ellerim kışları topladı avuçlarına Bir türlü kavuşamadı gözlerim gözlerine Düğüm atamadı Vuslatın vuslatsız uçlarına. Zamansızdı gidişin Zamanı hapsedememiştik gönlümüze Bir türlü sen olamamıştık Bir gece bile sabahlayamamış El ele Diz dize oturamamıştık. Dünyanın bütün mendillerini toplasalar Benim gözyaşlarımı silemez Bilirim Gözyaşı denizlerinde boğulsam bile Giderken sallanan mendiller seni getiremez. Güneşin gözyaşlarıdır her sabah Işıltılarla seni arayan Güllerin rengine iyi bak Yüreğimdir, yüreğimdir Gül yapraklarında kanayan