Son Yaprak

Hani derler ya Olacak olur Beklenmedik şeyler pusudadır her zaman Olacağı anı kollar Küçük bir umudun önüne konan yollar Uzar da uzar. Kaç deprem yaşanır, kaç defa viraneye döner yürek Kaçıncı yıkılışıdır neşeli bakışların Kaçıncı düşüşüdür Yalnızlığından üşümüş yaşların. Acımasız ayrılışların elinde hançerler Kan gölüne dönen düşünceler Sırıtan pişmanlıklar Hiç bitmeyen kaynağı belirsiz sızılar Dünlerin arasında sürdürülür nedense Bütün hükümsüz kazılar. Yollar aşınır hatırlanmaktan Masum gülücükler silik görünür Yıllar yorulur Yıllar yorulur dünlerin arasında Yarınlara bakamayan gözler yorulur Mevsimlerin birine yerleşir sonbahardan kalma bir yaprak Bir gün bir rüzgâr eser Yaprak düşer Sessizlik unutur fırtınaları, durulur. Umutlarla birlikte kaldırımlar bitmiştir Ne gelen olur ne giden Nasılsa son yapraktır Son takvimden düşen.