Göl!
U Ufuk Akçay
0
Altın Yaprak
bir damlaya sordum seni
bir de damlaya
damlaya damlaya göl oldum sende
göl olan damlalarda
damladıkça göle gözümden
güzümde deniz varmış gibi
bir kaç göle bölündüm birden
bir den bire bir gördüm
gördüğüm okyanus
ardımda kalan göller denizler
ve önümdekiler kuru toprakları
gidişimdir bir bulut gibi göğe
yükselişimdir bir mevsim üstü
bir tavlada akan terdir yazın
anlından düşene bak
damlaya damlaya gülüverdiler!
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş