Eylül Sancıları - Iı

Yol kesen eşkıya bir zamandır Eylül Sürgüne vurulan yaprakların sarısı Bir de akşamcı kuytularda yitirdiğim Üç sigara yakımlık gecemin sen yarısı.. Bir intihardır Eylül sevda bıçkını ayazda Dağ gibi yürekler öğütür toprağında zamansız Satır başlarında ölümün rengine boyanır mavi Bütün gitmelerden yorgun dönerim avuçlarına Sevdiğim, seviştiğim suçlarım aç ve kuralsız… Ellerimde eğreti durur kelepçenin sorgusu Hep yalnızlığına doğurgan yürekçe bakışım Aynalarda gözlerimin sen bakan buğusu Bir sevdanın geç kalan yolcusudur gözyaşım… Kimsesiz ürkek bir çocuk ağlayışıdır Eylül Çıplak kadınların üryan resimlerinde kanayan Pencereye dalıp gidişidir bir anne yüreğinin Sıkılgan bir iç çekişidir voltasında mahpusun Şimdi susun! Bir soysuzun cuntasıdır bu yalan! .. Bütün ihbarları biriktirdim öfkemde Ölümün üzerine gittim pervasız, serseri üryan Bileşkesi can havli -kan kusan- ölümlerde İnadına yaşamak sancısıydı gölgemi vuran….. Bir türküye sevdalanmaktı Eylül Sana rastlamaktı tam ortasında kavganın Delişmen bir rüzgara yenilip savrulmaktı.. Tam da tuz basacakken üstüne bir yaranın Bütün sancılardan geçip, hayata meydan okumaktı.. Şimdi aynalarda kırıp döktüğüm hüzün Ve aklımı çelen tadı dudaklarındaki nemin Güz mevsiminde bahara öykünen yüzün Sensiz yüreğimde Kal-u Bela'dan kalma yemin… Arsız bir yağmur damlasıdır Eylül Sırılsıklam yollara düşer sen yanım Kırık bir dal sancısı taşır yaprağında gül Ağlar kadınım…………………….