İki Hüzün Bir Aşk

Serseri sokak yalnızlığım Yosma gecenin kasıklarında Gel-Git bakışlarda kararsızlığım Bu yüzden… Sahilde kalender sofrası Sözleri yarım kalan şiir Bir yanı dağ yangını öfke Bir yanı kül olmuş, viran şehir… Çoğul anlamların yazgısı Belki küflenmiş duvarlarda Soğuk mahpushane ezgisi Ellerimi üşüten… Ve sen büyüme çocuk Maviyi sakladım sana Umudu yükle uçurtmana Çıkma bu düşten… ………. İki şehir, bir yol… Sabır dudağımda kan izi Tedirgin kuşkulu sürgün akşamlar Gölgemi acıtan pervasız dokunuşlar Bu yüzden… Sevmek dediğin ayak sesi Yürek kırpıntısı kış ayazında Say ki pencere pervazında kanadı kırık Beyaz güvercin üşümesi… Yine yokluğuna takılıp düştüm Çıkmaz sokaklarda dizlerim kanıyor Her solukta çoğalıyor yenilgilerim Ben ki, ne kavgalar görmüştüm… Boynumda dudak lekesi İklimin değişmesi ayaz tenimde Yakan, yıkan, çoğalan sancı Yüzümde yalancı çocuk gülümsemesi… …….. İki suç, bir ceza… Tövbesi yok biliyorum Günahın koynuna arsızca girmenin Belki dualarıma düşen öfke, kin Bu yüzden… Kirlenmeden arınır mı insan? Yarına saplı bıçak gibi Elleri kan içinde dün Hüzün efkar vakti bir duman… Oysa giden gelmiyor Ve yalnızca gövdeyi delmiyor Namludan çıkan kurşun Haydi düşün Hangi bulut örter üstünü Boynu kırık bir kuşun? Kanar göğün mavisi Zor iştir üç kuruşa soyunmak Meze olmak rakı sofralarında Boşalır şişeden namus bekçisi… İki sus, bir çığlık… Yine de özlemek var Erteledim vurulup düşmeyi Sırtımı verip yasladığım duvar Bu yüzden… Bu yüzden aklımda duruşun Çıplak bileğinde biriken ter Yanağında tuz tadında keder Saçlarıma dokunuşun… Üç somun ekmeğin kavgası Oltasında uskumru dualar saklı Ve bir Eylül vakti denize yasaklı Yaşlı ihtilal balıkçısı… Sevmek bu yüzden Biraz umut, biraz kavga, biraz emek Kolay değil bir insana sevdiğini söylemek Devrik cümle edasında Yorgun Satır arası...