Bu Şehir

Bir yıldız kayıyor yavaş yavaş Kar kristallerinin perde perde örttüğü Viraneye dönmüş bu şehirden akıp Kayboluyor Aralayıp baktığımda sevda kapısından Önümde ya bomboş bir oda Ya da tıklım tıkış bu şehrin Yalanları Karanlığa teslim oluyor dünya Ne zaman elimi uzatsam Güneş'e Doğum sancıları başlıyor bu şehrin Hüzünlerinin Bir yalana çarpıp döndüğümde kendime Sıfırı da tüketmiş oluyorum Bakıp bakıp ağlıyorum bu şehrin İçler acısı haline Ama biliyorum, gerçeğe sızan hayallerde Sensiz yapamayan bir ben aynalarda Bir seni saklıyor bu şehir Derinliğinde Sıyrılmaya başladığım eski beni Yığıyorum yalnızlığımı donuk gözlerine Sensizliğin mutluluğunu anladı bu şehir Ben, bendeki senden kurtulunca